کمیته آموزش

RezaSojaei-ilam

کمیته آموزش

رضا شجاعی

کمربند مشکی دان۵

مربی درجه ۳ و داور درجه ۲ کیوروگی و درجه ۳ پومسه

________________________________________________________________________________________________

برای دریافن آخرین تغییرات سمینار هماهنگی مربیان سال ۹۳  اینجا را کلیک نمایید

تکواندو

تاریخچه تکواندودر جهان

از زمانهای قدیم کره‌ای‌ها تکواندو را در شکل دفاع شخصی در سطوح فردی و ملی به کار می‌گرفتند. در دوره اشغال کره (۱۹۱۰ تا ۱۹۴۵)، توسط دولت ژاپن آموزش هنرهای رزمی سنتی کره‌ای را ممنوع کرد تا از شورش‌های ضد دولتی مردم ممانعت نماید. بعد از آزادی کره از سیطره ژاپن در ۱۵ آگوست ۱۹۴۵، پیشکسوتان هنرهای رزمی کره گرد هم آمدند تا هنرهای رزمی سنتی کره را تجدید حیات بخشند. در نتیجه این کوشش‌ ها انجمن تکواندو کره در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.

در سال ۱۹۶۳، در چهل و سومین فستیوال ورزشی ملی کره، تکواندو به عنوان رویدادی رسمی و ورزش ملی رسمیت یافت. از اوایل دهه ۱۹۶۰ بسیاری از اساتید تکواندو کره به کشورهای مختلف مهاجرت کرده و در موطن جدید نسبت به گسترش تکواندو اهتمام ورزیده‌اند. در سال ۱۹۷۳ فدراسیون جهانی تکواندو (WTF) با حضور ۱۸ کشور شکل گرفت تا به صورتی نظام‌ مندتر از فعالیت‌های مربوط به تکواندو در سراسر جهان حمایت کند. دو ماه پس از تشکیل فدراسیون جهانی، اولین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی جهان در سئول برگزار گردید و از آن زمان تاکنون به صورت منظم هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. به منظور گسترش بیشتر این ورزش اوزان زنان نیز از سال ۱۹۸۷ به این مسابقات افزوده گردید. مرکزیت فدراسیون جهانی تکواندو در کوکی ون واقع در سئول است. ورزش تکواندو در دو المپیک ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ به صورت نمایشی در بازیهای المپیک گنجانده شد و در نهایت از المپیک ۲۰۰۰ سیدنی بصورت رسمی در میان رویدادهای المپیک قرار گرفت. پس از کشور کره جنوبی در حال حاضر ایران،‌ تایوان و ایالات متحده پیشتازان رقابتهای جهانی و المپیک هستند.

ورزش تکواندو در سال ۱۳۴۷ به ایران وارد شد و در سال ۱۳۴۹ اولین کلاس آموزشی خود را با حدود ۷۵ نفر شرکت‌کننده رسمیت داد. پس از قبولی ۶۱ نفر در این کلاس، تقریباً هسته اصلی این ورزش در ایران شکل گرفت. ۱۱ مرد کمربند مشکی، ۱۷ کمربند قهوه‌ای و مابقی در رده‌های پائین‌تر حاصل برگزاری این کلاس بود

در سال ۱۹۷۳ فدراسیون جهانی تکواندو تأسیس شد و در همان سال اولین دوره رقابت‌های قهرمانی جهان برگزار شد که ایران حضور نداشت. تکواندو ابتدا زیر نظر فدراسیون ورزشهای رزمی فعالیت می‌کرد اما پس از چند سال در سال ۱۳۵۲ به صورت فدراسیونی مستقل درآمد. اولین رئیس فدراسیون تکواندو سرهنگ سرشار بود. اولین حضور بین‌المللی تکواندو ایران مسابقات قهرمانی جهان در سال ۱۹۷۵ بود که در سئول کره جنوبی برگزار گردید و تیم ایران موفق به کسب یک مدال برنز توسط حسین بدیع‌زاده در وزن چهارم شد. اولین مسابقات رسمی در ایران به سال ۱۳۵۷ با عنوان قهرمانی کشور در سالن شهید افراسیابی برگزار شد. مسابقات قهرمانی آسیا- اقیانوسیه هم از سال ۱۹۷۴ آغاز گردید که تیم ایران نخستین‌ بار در سومین دوره این رقابت‌ ها در سال ۱۹۷۸ حضور یافت که حاصل آن دو مدال نقره و پنج برنز و کسب عنوان سوم بود.

درخشان‌ترین حضور ایران در عرصه بین‌المللی، جام جهانی لیون در سال ۲۰۰۰ بود که تیم ایران موفق شد برای نخستین بار در تاریخ ورزش تکواندو با پشت‌سر نهادن کره جنوبی به مقام قهرمانی جهان دست یابد. از سال ۱۹۹۹ تاکنون در مسابقات جهانی و آسیایی همواره ایران پس از کره جنوبی قدرت دوم جهان و آسیا بوده است.

افتخارات تکواندو در عرصه جهانی، بازیهای آسیایی و المپیک باعث شده که این ورزش در کنار وزنه‌برداری و کشتی با اهمیت‌ترین رشته ورزشی در ایران باشد. نخستین مدال‌های طلای ایران در مسابقات قهرمانی جهان توسط مجید افلاکی و هادی ساعی در سال ۱۹۹۹ بدست آمد. هادی ساعی درخشان‌ترین چهره تاریخ تکواندو ایران بوده است که علاوه بر کسب مدال طلا در رقابت‌های قهرمانی جهان (۱۹۹۹ و ۲۰۰۵) و کسب چهار نشان طلای رقابت‌های جام جهانی تکواندو در المپیک آتن موفق به کسب نخستین طلای تکواندو ایران در المپیک شد همچنین ایشان باز هم در المپک پکن دومین مدال طلای المپیکی خود را کسب کردند. همچنین افتخار آفرینان تکواندو کشور در سال ۱۳۹۰ بعد از ۳۷ سال و آن هم در خاک کره جنوبی که مهد آغاز تکواندو می باشند، کره را با اقتدار شکست دادند و به سکوی قهرمانی جهان رسیدند.

تاریخچه تکواندودر ایران

در سال ۱۹۶۵ انجمن تکواندو کره و در سال ۱۹۶۶ فدراسیون بین المللی تکواندو و (I.T.F) در کره تاسیس شد . در سال ۱۹۷۳ فدراسیون جهانی تکواندو W.T.F با حمایت رجال سیاسی کره جنوبی تاسیس شد . این دو سازمان همواره در رقابتی تنگاتنگ با یکدیگر بودند و سعی داشتند شناخت و حمایت بین المللی را هرچه بیشتر جذب کنند

(I.T.F) با حمایت از اعضاء خود و (W.T.F) با حمایت رهبران سیاسی و شناخت جهانی و رسمیت در سطح جهان . هر دو ارگان بر فلسفه و اصول و فرمها اهمیت میدهند . (W.T.F)  اهمیت زیادی برای مبارزه و مسابقات قایل است و I.T.F  تکیه بر جنبه ها و مسائل اخلاقی و فلسفی این ورزش را دارد

در سال ۱۹۸۰ کمیته بین الملی المپیک طی جلسه ای در مسکو (W.T.F) را به رسمیت شناخت و تکواندو پومسه در ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ به صورت تشریفاتی و در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک ورزش کامل المپیکی اعلان و در سال ۲۰۰۰ رسما وارد المپیک شد

فدراسیون بین المللی تکواندو با اعزام اساتید مجرب و تیمهای نمایش بهکشورهای مختلف بذر تکواندو را در سراسر جهان کاشت در سال ۱۹۷۳ پس از انتقالفدراسیون بین المللی تکواندو به تورنتو کانادا  اساتید مقیم کره اقدام به تاسیس فدراسیون جهانی تکواندو و بریاست دکتر اون یونگ کیمنمودند.درسال ۱۹۷۳ گوکی وان مرکز تکواندو جهان بر فراز تپه ای در سئول پایتخت کرهجنوبی بنا شد و رهبر فنی تکواندو کاران جهان را برعهده گرفت.

ازآنجا که احساسمیشد اختلافات سبکی باعث رکود تکواندو گردد ، لذا در سال ۱۹۷۷ سبکهای نه گانهتکواندو متحد گردید، نام پوم سه بر آن نهاده شد                 .

در اثر کوششهای مجدانه دکتراون یونگ کیم تکواندو در سال ۱۹۸۰ در خلال المپیک مسکو بعنوان یک ورزش المپیکیشناخته شد و طبق مقررات المپیک بایستی طی دو دوره بعنوان ورزش نمایشی در مسابقات جهانی المپیک شرکت نمایند .

در المپیک ۱۹۸۸ سئول برای اولین بار و در المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا برای دومین بار درالمپیک شرکت نمود.
درحال حاضر فدراسیون جهانی تکواندو رهبری تکواندوکاران را دربیش از ۱۵۰ کشور بر عهده داردو دکتر اون یونگ کیم ریاست سازمان فدراسیونهای بینالمللی ورزشهارا برعهده داشته همدوش آقای سامارانش در امر گسترش ورزش گام برمی دارد . 


تکواندو دارای سه رشته زیر است.

کیوروگی

کیونگی کیووگی(Kyonggi Kuorugi ( یکی از روشهای تمرین و مبارزه در تکواندو است که به صورت ورزشی ورقابتی تحت شرایط و وقوانین خاص انجام میشود با توجه به خاصیت ورزشی کیونگی کیوروگی میتوان آن را بازی مسابقه نام نهاد.
اهداف بازی یا مسابقه تکواندو
۱٫ایجاد زمینه مناسب برای رقابت فیزیکی – فکری- فنی و روحی ورزشکاران و مربیان
۲٫نمایش تواناییهای تکواندو برای جذب علاقمندان
۳٫نمایشگاهی برای ارائه تکنیکها و تاکتیکها به کارشناسان ذیربط و علاقمند
۴٫ایجاد موقعیت مناسب و عملی برای بررسی و ارزش گذاری دستاوردها و نوآوریها
۵٫ایجاد زمینه مناسب برای بازیکنان و مربیان جهت بررسی و ارزشیابی قابلیتهای خویش
۶٫ایجاد موقعیت مناسب برای شناسایی و گزینش بازیکنان – مربیان-داوران-و عوامل اجرایی برتر
۷٫ایجاد زمینه مناسب برای آموزش کاربردی بازیکنان-مربیان و داوران و عوامل اجرایی
کیوروگی یا مسابقات تکواندودر بخشهای زیر برگزار می گردد.
۱٫مسابقات المپیک (رده سنی بزرگسالان و نوجوانان در بخش آقایان و بانوان)
۲٫مسابقات قهرمانی جهان(رده سنی بزرگسالان- نوجوانان و در بخش آقایان – بانوان)
۳٫مسابقات جام جهانی (رده سنی بزرگسالان و در بخش آقابان – بانوان)
۴٫بازیهای آسیایی ( رده سنی بزرگسالان و در بخش آقایان – بانوان)
۵٫بازیهای منطقه ای آسیا (در رده سنی بزرگسالان و در بخش آقایان – بانوان)
۶٫مسابقات قهرمانی آسیا-اقیانوسیه( رده سنی بزرگسالان-نوجوانان و در بخش آقایان – بانوان)
۷٫مسابقات جام باشگاههای آسیا (در رده سنی بزرگسالان و در بخش آقایان – بانوان)
۸٫مسابقات قهرمانی دانشجویان جهان (رده سنی بزرگسالان)
۹٫مسابقات قهرمانی دانشجویان آسیا (رده سنی بزرگسالان)
۱۰٫مسابقات المپیاد دانشجویی (رده سنی بزرگسالان)
۱۱٫ مسابقات ارتشهای جهان (سیزم)(رده سنی بزرگسالان)
۱۲٫مسابقات قهرمانی المپیک دانشجویان جهان (رده سنی بزرگسالان)
۱۳٫مسابقات قهرمانی المپیک دانشجویان آسیا (رده سنی بزرگسالان)
۱۴٫مسابقات قهرمانی غرب آسیا (رده سنی بزرگسالان و نوجوانان )
۱۵٫مسابقات قهرمانی پاراتکواندو 


 

پومسه

فرم یا پومسه ((POOMSAE یکی از مهمترین جنبه های آموزشی هنرهای رزمی میباشد. فرم مجموعه ای از حرکات کلاسیک تکواندو شامل تکنیکهای ایستادن ، دست ، پا و جابجایی است که براساس منطق طراحی شده اند . البته برخی از اساتید باتجربه فرم هایی را شخصاً ابداع کرده اندو به تدریس آنها می پردازند.
سابقه تاریخی فرم ها به قدت هنرهای رزمی است و هیچ هنر رزمی بدون فرم وجود ندارد . در زمان های باستان که هنرهای رزمی به صورت مخفی وانفرادی تمرین می شد، هنرجویان جهت تمرین تکنیکها و مبارزه ناگزیر از اجرای دفاع ها و حملات درمقابل حریفان فرضی بودند.بدین ترتیب فرم های اولیه پابه عرصه حیات نهادند.
مسابقات پوم سه تکواندو بصورت انفرادی (در ۵ رده سنی) و تیمی ( در ۲ گروه سنی) برگزار میگردد
هدف عمده از تمرین پوم سه ، هماهنگی فیزیکی ، فکری و روحی در هنر جو نیزو انضباط فردی میباشد 


 

هانمادانگ

کیوک پا ((KYOKPA در هنرهای رزمی تکنیکهای شکستن بخودی خود هدف محسوب نمی‌شود ، بلکه قسمتی از مجموعه مهارتها را در این هنرها تشکیل می‌دهند . این تکنیکها خاص هنرآموزان پیشرفته‌تر می‌باشند و وسیله‌ای برای نیل به کمال در هنرهای رزمی محسوب می‌شوند . کنترل و دقت لازم از طریق تمرین مهارتهای مربوط به شکستن در مقایسه با فنون مبارزه سهل‌تر به دست می‌آید . قدرت بدنی نیز در اثر احاطه بر این تکنیکها افزایش خواهد یافت . تا مرحله‌ای خاص از هنرهای رزمی ، فنون مبارزه می‌تواند بسیار مفید و سازنده باشد ، لیکن بعد از آن مرحله باید فنون شکستن را نیز به خوبی آموخت تا سیر تکاملی تمرینها ، مسیر مطلوب خود را طی کند . در واقع کیوکپا تمرین و اجرای کاربردی و ایمن تکنیکهای تکواندو است . مهارت در فنون شکستن نیاز به تمرینهای روزانه و مکرر، تمرکز حواس ، اعتماد به نفس و قدرت دارد . باید از بدنی پرورش یافته و با قدرت برخوردار باشید و مهارتهای بسیاری را آموخته باشید.لازم به ذکر است کیوک پا (شکستن اجسام) تنها بوسیله پا و دست انجام میگردد

هوشین سول ( (HOSHINSUL اوج و نهایت هنر رزمی تکواندو است تجهیز اکثر ارتشهای جهان با این بخش از تکواندو و نیز مسابقات قهرمانی ارتشهای جهان گواهی محکم بر اهمیت هوشین سول در دفاع میباشد، تنوع مسابقات هان مدانگ به گونه ای است که هر فرد با هر استعداد امکان شرکت در آن را دارد ، مسابقات فنی تکواندو در رشته های مختلف آن هان مادانگ نام دارد . در مسابقات هان مادانگ رشته های مختلف تکواندو بجز گیونگی کیوروگی وجود دارد . مسابقات هان مادانگ شامل طیف وسیعی از مهارتهای تکواندو است و جذابیت خاصی برای اساتید طراز اول جهان دارد . مسابقات هان مادانگ را می توان جشنواره و یا نمایشگاه بین المللی تکواندو دانست . به همین منظور کوک کی وان (مرکز تکواندو جهان ) از چند سال پیش با همکاری انجمن تکواندو کره مسابقات هان مادانگ را برگزار نموده و از سال ۲۰۰۳ نیز مسابقات جهانی را با همکاری فدراسیون جهانی و انجمن تکواندو کره بنیانگذاری کرده است .
هان مادانگ محل مناسبی برای ارائه دستاوردهای فنی نوین تکواندو است و با برگزاری این مسابقات شاهد آن هستیم که هر سال تکنیکها و روشهای نوینی برای تمرین و اجرای هنر رزمی بوجود می آید .در واقع هان مادانگ ضامن زنده بودن و پویایی تکواندو و ارتقا سریعتر آن می باشد .

باید قبول کنیم که تکنیکهای پایه و مسابقه ای کارایی مناسبی برای دفاع از خود ندارند و مهارت در دفاع از خود و دیگران نیازمتد تمرینات و آمادگی های خاصی است
هنرجویان در تکنیکهای پایه اصول فنی و زیبایی های هنر رزمی و در تکتیکهای مبارزه روشهای امتیاز گیری را فرامی گیرند اما در دفاع شخصی ، زیبایی و امتیاز مفهومی ندارند بلکه رهایی و نجات از آسیب اصل حیاتی و اساس آن را تشکیل میدهند
هوشین سول در واقع اجرای کاربردی تکنیکها و تاکتیکهای تکواندو برای رهایی از آسیب های احتمالی در درگیری های واقعی است همانگونه تکنیکهای پایه یا مبارزه دارای اصول و قواعدی هستند ، دفاع شخصی نیز قوانین ویژه ای دارند .هنر جوی تکواندو از طریق آشنایی با این قوانین و اجرای دقیق آنها در تمرینات هوشین سول میتواند میزان کارآیی خود را در درگیریهای احتمالی بیشتر نماید.